سکته گوش چیست؟

تزریق کورتون در گوش یکی از مؤثرترین و علمی‌ترین روش‌های درمان سکته گوش یا کم‌شنوایی حسی‌ـ‌عصبی ناگهانی است.

در روش تزریق کورتون داخل گوش (تزریق اینتراتیمپانیک)، داروی کورتیکواستروئید مستقیماً از طریق پرده گوش وارد گوش میانی می‌شود تا با غلظت بالا به حلزون گوش داخلی برسد. این روش باعث می‌شود دارو بدون عبور از جریان عمومی خون، مستقیماً روی عصب شنوایی و سلول‌های حسی اثر بگذارد. تزریق کورتون داخل گوش به‌ویژه در بیمارانی که به درمان خوراکی پاسخ مناسب نداده‌اند یا منع مصرف کورتون سیستمیک دارند، کاربرد فراوانی دارد.

مزیت مهم تزریق کورتون در گوش برای درمان سکته گوش، کاهش عوارض سیستمیک دارو است. در حالی که کورتون خوراکی ممکن است در بیماران مبتلا به دیابت، فشار خون بالا یا مشکلات گوارشی محدودیت ایجاد کند، تزریق موضعی عوارض عمومی کمتری دارد. البته این روش باید توسط متخصص گوش، حلق و بینی انجام شود.

 احساس درد خفیف، سرگیجه کوتاه‌مدت یا ناراحتی گذرا از عوارض احتمالی آن است که معمولاً موقتی هستند.

یکی از مهم‌ترین نکات در درمان سکته گوش، توجه به «زمان طلایی درمان» است. سکته گوش یک اورژانس واقعی در حوزه گوش، حلق و بینی محسوب می‌شود و برخلاف تصور بسیاری از بیماران، حالتی نیست که بتوان چند روز صبر کرد تا خودبه‌خود بهتر شود.

به طور معمول بهترین شانس بازگشت شنوایی زمانی است که درمان در ۲۴ تا ۷۲ ساعت اول پس از شروع علائم آغاز شود. هنوز هم تا حدود ۷ روز نخست امکان بهبود قابل توجه وجود دارد، اما بعد از این بازه زمانی احتمال پاسخ به درمان به‌طور محسوسی کاهش پیدا می‌کند. اگر شروع درمان بیش از ۲ هفته به تأخیر بیفتد، در بسیاری از موارد آسیب عصب شنوایی پایدار شده و احتمال برگشت کامل شنوایی کم خواهد شد. بنابراین بیمار عملاً فقط چند روز فرصت واقعی برای اقدام مؤثر دارد.

به همین علت، تزریق کورتون داخل گوش باید هرچه سریع‌تر انجام شود و حتی در بسیاری از موارد، پزشک بدون اتلاف وقت و هم‌زمان با بررسی‌ها درمان را آغاز می‌کند.