جراحی های گوش برای کم شنوایی: راهنمای جامع
در این مقاله بهطور کامل و دقیق به بررسی مهمترین روشهای جراحی مدرن برای درمان کمشنوایی و بازگشت شنوایی میپردازیم.
پنج روش جراحی اصلی عبارتند از:
- کاشت حلزون گوش (Cochlear Implant)
- کاشت سمعکهای قابل کاشت جراحی (Implantable Hearing Aids) شامل سیستمهای هدایت استخوانی و میانی (BAHA، Bonebridge، Osia، Vibrant Soundbridge)
- بازسازی زنجیره استخوانچههای گوش میانی (Ossicular Chain Reconstruction – اوسیکولوپلاستی)
- استاپدوتومی و استاپدکتومی (Stapedotomy/Stapedectomy) برای درمان اتواسکلروز
- جراحی ترمیم آترزی کانال گوش و میکروتی (Congenital Aural Atresia & Microtia Repair)
هر یک از این روشها برای گروه خاصی از بیماران با انواع و شدتهای متفاوت کمشنوایی (از مادرزادی تا اکتسابی، از انتقالی تا حسی–عصبی) طراحی شدهاند و انتخاب بهترین گزینه تنها پس از معاینه دقیق توسط متخصص گوش و حلق و بینی، آزمونهای شنواییسنجی و تصویربرداری پیشرفته ممکن است.
در ادامه، هر روش را با جزئیات علمی، شرایط ایدهآل بیمار، مراحل جراحی، مزایا، عوارض احتمالی و میزان موفقیت آن به زبان ساده اما کاملاً دقیق توضیح خواهیم داد تا شما یا عزیزانتان بتوانید با آگاهی کامل و اطمینان تصمیم بگیرید.
این مقاله بهعنوان مرجع کاملی برای بیماران، خانوادهها، پزشکان و دانشجویان پزشکی تهیه شده است.
کاشت حلزون گوش (Cochlear Implant)
کاشت حلزون گوش چیست؟
کاشت حلزون یکی از پیشرفتهترین و مؤثرترین فناوریهای پزشکی در حوزه درمان کمشنوایی شدید تا عمیق است. این دستگاه الکترونیکی پیچیده با دور زدن بخشهای آسیبدیده حلزون گوش (ارگان کورتی)، صداها را مستقیماً به صورت سیگنالهای الکتریکی به عصب شنوایی منتقل میکند. برخلاف سمعک معمولی که تنها صدا را تقویت میکند، کاشت حلزون در واقع «شنوایی الکترونیکی» ایجاد میکند و به بیماران امکان میدهد حتی در محیطهای پر سر و صدا گفتار را درک کنند و دوباره وارد دنیای صدا شوند.
چه کسانی کاندید مناسب کاشت حلزون هستند؟
انتخاب بیمار برای کاشت حلزون بر اساس معاینات دقیق متخصص گوش و حلق و بینی، آزمونهای شنواییسنجی و تصویربرداری انجام میشود.
کاندیداهای ایدهآل معمولاً دارای شرایط زیر هستند:
- کمشنوایی حسی–عصبی شدید تا عمیق (Severe to Profound Sensorineural Hearing Loss) در هر دو گوش
- عدم دریافت فایده کافی یا قابلقبول از سمعکهای فوق قوی حتی پس از حداقل ۳ تا ۶ ماه استفاده مداوم
- عصب شنوایی سالم و قابل تحریک (بر اساس آزمونهای الکتروفیزیولوژیک)
- کودکان از سن ۹ تا ۱۲ ماهگی (در موارد خاص حتی زودتر) و بدون محدودیت سنی بالا در بزرگسالان
- افراد با کمشنوایی ناگهانی، سندرمهای ژنتیکی خاص یا کمشنوایی یکطرفه شدید همراه با وزوز مقاوم
- انگیزه بالا و حمایت خانوادگی مناسب برای دوره توانبخشی پس از جراحی
مراحل جراحی و روند درمان
جراحی کاشت حلزون معمولاً ۲ تا ۳ ساعت طول میکشد و تحت بیهوشی عمومی انجام میشود:
- ایجاد برش کوچک پشت گوش و آمادهسازی بستر برای گیرنده داخلی
- باز کردن دقیق حلزون (کاکلئوستومی) و قرار دادن آرایه الکترودها داخل حلزون
- ثابت کردن گیرنده داخلی روی استخوان جمجمه
- تست عملکرد دستگاه در حین جراحی (تلهمتری عصبی)
- بستن محل برش با بخیههای جذبی
حدود ۲ تا ۴ هفته پس از جراحی (پس از کاهش تورم)، دستگاه فعال و تنظیم اولیه (Mapping) انجام میشود. در ماههای اول، جلسات متعدد تنظیم و توانبخشی شنوایی–گفتاری ضروری است تا مغز بیمار به تدریج سیگنالهای جدید را بهعنوان «صدا» شناسایی کند.
نتایج مورد انتظار و مزایای بلندمدت
با پیشرفت فناوری و تجربه مراکز معتبر، نتایج کاشت حلزون بسیار درخشان است:
- بیش از ۹۰٪ بزرگسالان به درک گفتار بدون لبخوانی میرسند
- کودکان کاشتهشده در سنین پایین معمولاً به سطح گفتار و زبان همسالان شنوا میرسند
- بهبود چشمگیر کیفیت زندگی، بازگشت به کار و تحصیل، کاهش احساس انزوا و افسردگی
- کاهش قابلتوجه شدت وزوز گوش در اکثر بیماران
- امکان استفاده از تلفن، لذت بردن از موسیقی و شرکت فعال در مکالمات گروهی
کاشت سمعکهای هدایت استخوانی
کاشت هدایت استخوانی چیست؟
سیستمهای هدایت استخوانی پیشرفتهترین راهحل جراحی برای افرادی هستند که بهدلیل مشکلات گوش خارجی یا میانی نمیتوانند از سمعکهای معمولی داخلگوشی یا پشتگوشی استفاده کنند. این دستگاهها صدا را بهصورت ارتعاش مکانیکی مستقیماً از طریق استخوان جمجمه به حلزون سالم منتقل میکنند و کاملاً «مسیر هوا» (کانال گوش و پرده و استخوانچهها) را دور میزنند. برخلاف سمعکهای معمولی، در این روش حتی در صورت بسته بودن کامل کانال گوش یا تخریب زنجیره استخوانچهها، بیمار صدایی شفاف و طبیعی دریافت میکند.
امروزه دو گروه اصلی وجود دارد:
- سیستمهای نیمهکاشتشونده با پایه تیتانیومی (مانند BAHA Connect، Ponto)
- سیستمهای کاملاً فعال و بدون نفوذ پوستی (Bonebridge، Osia) که پردازشگر ارتعاش را زیر پوست قرار میدهند و هیچ قطعه خارجی از پوست عبور نمیکند.
چه کسانی کاندید مناسب این روش هستند؟
این روشها برای گروههای زیر ایدهآل و اغلب تنها راهحل مؤثر هستند:
- میکروتی یا آترزی کانال گوش (عدم تشکیل یا بسته بودن مادرزادی کانال گوش)
- عفونتهای مزمن گوش میانی، کلستئاتوم تکرارشونده یا ترشحات دائمی گوش
- کمشنوایی انتقالی یا مختلط با فاصله هوایی–استخوانی قابلتوجه
- کمشنوایی ناگهانی یا پیشرونده یکطرفه (Single-Sided Deafness – SSD) همراه با مشکل در گوش مقابل
- عدم تحمل سمعک معمولی بهدلیل حساسیت پوستی، عفونت مکرر یا شکل غیرعادی لاله و کانال گوش
- کودکان از ۵ سالگی به بالا (و در موارد خاص حتی زودتر با سیستمهای جدید)
مراحل جراحی و روند درمان
جراحی معمولاً سرپایی یا با یک شب بستری و تحت بیحسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام میشود:
- برای سیستمهای پایه تیتانیومی (BAHA Connect، Ponto): ایجاد برش کوچک و کاشت پایه تیتانیومی در استخوان ماستوئید؛ پردازشگر صوتی ۳ تا ۶ ماه بعد متصل میشود (یا در روشهای جدید یکمرحلهای بلافاصله).
- برای سیستمهای فعال کامل (Bonebridge، Osia): کاشت کامل دستگاه زیر پوست در یک مرحله؛ فعالسازی تنها ۲ تا ۴ هفته بعد از جراحی.
- مدت جراحی: ۳۰ تا ۹۰ دقیقه
- دوره نقاهت بسیار کوتاه؛ اکثر بیماران ظرف چند روز به فعالیت عادی برمیگردند.
نتایج و مزایای بلندمدت
- درک گفتار بهمراتب بهتر از سمعک معمولی، بهویژه در محیطهای پر سر و صدا
- حذف کامل مشکل فیدبک (سوت کشیدن سمعک) و عفونت کانال گوش
- صدای طبیعی و شفاف بهدلیل انتقال مستقیم به حلزون
- بهبود قابلتوجه موقعیتیابی صوتی در کمشنوایی یکطرفه
- عوارض بسیار پایین (کمتر از ۲٪ در مراکز باتجربه)
- امکان شنا و ورزشهای آبی بدون محدودیت (در مدلهای کاملاً کاشتشونده)
- افزایش اعتمادبهنفس و بازگشت سریع به زندگی اجتماعی و شغلی
جراحی بازسازی زنجیره استخوانچهای گوش میانی
بازسازی زنجیره استخوانچهای (اوسیکولوپلاستی) چیست؟
زنجیره استخوانچهای (چکشی، سندانی و رکابی) مهمترین نقش را در انتقال ارتعاشات صوتی از پرده گوش به حلزون دارد. در اثر عفونتهای مزمن، کلستئاتوم، ضربه یا بیماریهای مادرزادی، این زنجیره ممکن است قطع، تخریب یا ثابت شود و کمشنوایی انتقالی قابلتوجهی ایجاد کند.
در جراحی اوسیکولوپلاستی، متخصص با استفاده از پروتزهای بسیار دقیق یا حتی استخوانچههای خود بیمار، این مسیر انتقال صوت را دوباره برقرار میکند. این عمل معمولاً همراه با تیمپانوپلاستی (ترمیم پرده گوش) یا برداشتن کلستئاتوم انجام میشود و یکی از مؤثرترین روشها برای بازگشت شنوایی طبیعی بدون نیاز به سمعک دائمی است.
در چه مواردی این جراحی انجام میشود؟
- کمشنوایی انتقالی متوسط تا شدید مقاوم به درمان دارویی
- تخریب یا قطع بودن استخوان سندانی یا رکابی
- کلستئاتوم فعال یا سابقه کلستئاتوم
- ثابت شدن زنجیره استخوانچهای (اتواسکلروز محدود، تیمپانواسکلروز)
- آسیبهای تروماتیک پس از شکستگی جمجمه یا ضربه مستقیم به گوش
- ناهنجاریهای مادرزادی زنجیره استخوانچهای
انواع روشهای بازسازی زنجیره استخوانچهای
۱) PORP – پروتز جزئی (Partial Ossicular Replacement Prosthesis) موقعی که استخوان رکابی سالم و متحرک است و فقط چکشی و سندانی آسیب دیدهاند. نتایج بسیار عالی و پایدار (بهترین نرخ موفقیت).
۲) TORP – پروتز کامل (Total Ossicular Replacement Prosthesis) وقتی تمام زنجیره یا رکابی نیز تخریب شده باشد. نیاز به تماس مستقیم پروتز با صفحه پایه رکابی دارد و کمی پیچیدهتر است.
۳) بازسازی با استخوان یا غضروف خود بیمار (Autograft/Homograft) استفاده از استخوان سندانی یا چکشی خود فرد پس از تراشیدن و شکلدهی مجدد؛ کاملاً بیولوژیک و بدون خطر پسزدن.
۴) تکنیک ترکیبی غضروف + پروتز قرار دادن لایه نازک غضروف بین پروتز و پرده گوش برای افزایش پایداری و جلوگیری از جابهجایی یا اکستروژن پروتز در طولانیمدت.
مواد مورد استفاده در پروتزها
- تیتانیوم → سبک، بسیار پایدار، سازگاری عالی با بدن، بهترین نتایج بلندمدت (رایجترین انتخاب امروز)
- هیدروکسیآپاتیت → شبیه بافت استخوان، چسبندگی خوب
- تفلون و پلاستیکهای پزشکی
- پروتزهای هیبریدی تیتانیوم–هیدروکسیآپاتیت
مراحل جراحی بازسازی زنجیره استخوانچهای
جراحی معمولاً تحت بیهوشی عمومی و با کمک میکروسکوپ جراحی انجام میشود:
- برش کوچک داخل کانال گوش یا پشت لاله گوش
- بالا زدن پرده گوش و بررسی دقیق گوش میانی
- برداشتن بافت بیمار یا کلستئاتوم
- ترمیم یا بازسازی زنجیره با PORP، TORP یا غضروف/استخوان خود بیمار
- تقویت محل اتصال با تکه غضروف در صورت لزوم
- برگرداندن پرده گوش به جای خود
- مدت عمل: ۱ تا ۳ ساعت (بسته به وسعت آسیب)
ارزیابی نهایی شنوایی ۶ تا ۸ هفته پس از جراحی انجام میشود (پس از رفع تورم کامل).
نتایج و میزان موفقیت
- کاهش متوسط فاصله هوایی–استخوانی (Air–Bone Gap) به کمتر از ۲۰ دسیبل در بیش از ۸۵٪ بیماران با PORP
- موفقیت ۶۵–۷۵٪ در موارد TORP (وابسته به وضعیت تهویه شیپور استاش)
- بهترین نتایج با پروتزهای تیتانیومی و وقتی لوله تهویه (ونتیلیشن تیوب) همزمان کار گذاشته شود
- بازگشت شنوایی نزدیک به حد طبیعی در بسیاری از موارد و حذف کامل نیاز به سمعک
- پایداری نتایج در بیش از ۹۵٪ بیماران تا ۱۰–۱۵ سال بعد از عمل
استاپدوتومی درمان استاندارد طلایی اتواسکلروز
استاپدوتومی چیست؟
استاپدوتومی دقیقترین و مؤثرترین جراحی گوش میانی است که برای درمان بیماری اتواسکلروز (Otosclerosis) انجام میشود. در این بیماری، رشد غیرطبیعی استخوان در اطراف پایه استخوان رکابی (استاپس) باعث ثابت شدن آن در پنجره بیضی و در نتیجه کمشنوایی انتقالی پیشرونده میشود.
در این جراحی، جراح بخش ثابتشده استخوان رکابی را برمیدارد، سوراخ بسیار کوچکی (حدود ۰٫۶ تا ۰٫۸ میلیمتر) با لیزر یا میکرو دریل روی صفحه پایه رکابی ایجاد میکند و یک پروتز ظریف پیستونی را جایگزین میکند. این پروتز ارتعاشات صوتی را مستقیماً از استخوان سندانی به مایع گوش داخلی منتقل میکند و شنوایی تقریباً طبیعی را بازمیگرداند.
استاپدوتومی از دهه ۱۹۹۰ تاکنون بهعنوان استاندارد طلایی درمان جراحی اتواسکلروز در سراسر جهان شناخته میشود و جایگزین روش قدیمیتر استاپدکتومی (برداشتن کامل رکابی) شده است.
چه کسانی کاندید مناسب استاپدوتومی هستند؟
- بیماران مبتلا به اتواسکلروز بالینی با کمشنوایی انتقالی تأییدشده
- وجود فاصله هوایی–استخوانی (Air–Bone Gap) بیشتر از ۲۰–۲۵ دسیبل در فرکانسهای گفتاری
- حلزون و عصب شنوایی سالم (بر اساس شنواییسنجی و تصویربرداری)
- افرادی که از سمعک فایده کافی نمیبرند یا مایل به استفاده دائمی از آن نیستند
- بیماران با وزوز گوش شدید ناشی از اتواسکلروز
- بدون محدودیت سنی خاص (از جوانان تا افراد مسن بالای ۷۰ سال در صورت سلامت عمومی مناسب)
مراحل جراحی استاپدوتومی
این عمل یکی از ظریفترین جراحیهای گوش است و معمولاً ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول میکشد:
- بیحسی موضعی عمیق همراه آرامبخشی یا بیهوشی عمومی (بسته به انتخاب بیمار و جراح)
- برش کوچک داخل کانال گوش و بالا زدن پرده گوش
- بررسی و جدا کردن دقیق اتصالات استخوان رکابی
- برداشتن بخش فوقانی رکابی (سوپراستراکچر)
- ایجاد سوراخ دقیق روی صفحه پایه رکابی با لیزر CO2 یا KTP یا میکرو دریل
- جایگذاری پروتز پیستونی (معمولاً تیتانیومی) و اتصال آن به شاخه بلند سندانی
- تست حرکت پروتز و اطمینان از انتقال صحیح ارتعاش
- برگرداندن پرده گوش و قرار دادن پانسمان سبک
بیمار معمولاً همان روز یا حداکثر یک روز بعد مرخص میشود.
انواع پروتزهای مورد استفاده
- تیتانیوم → سبکترین، مقاومترین در برابر خوردگی، بهترین انتقال صوت، کمترین عارضه (انتخاب اول امروز)
- تفلون (PTFE) با هسته استیل یا نیکل-تیتانیوم
- فلوروپلاستیک
- پروتزهای هیبریدی با حافظه شکل (Shape-Memory)
قطر پیستون معمولاً ۰٫۴ تا ۰٫۶ میلیمتر و طول آن دقیقاً بر اساس آناتومی بیمار تنظیم میشود.
نتایج و میزان موفقیت
- نرخ موفقیت بالای ۹۵٪ در بسته شدن کامل یا نزدیک به کامل فاصله هوایی–استخوانی (کمتر از ۱۰ دسیبل)
- بهبود شنوایی قابلتوجه بلافاصله پس از برداشتن پانسمان (معمولاً ۷–۱۰ روز بعد)
- پایداری نتایج در بیش از ۹۰٪ بیماران تا ۲۰–۳۰ سال پس از جراحی
- کاهش یا حذف کامل وزوز گوش در ۷۰–۸۰٪ بیماران
- خطر بسیار پایین آسیب به گوش داخلی (کمتر از ۱٪ در دست جراحان باتجربه)
- بازگشت به کار و فعالیت عادی ظرف ۳ تا ۷ روز
مراقبتهای بعد از استاپدوتومی
- پرهیز از فینکردن شدید به مدت چند هفته
- خودداری از بلند کردن اجسام سنگین
- عدم ورود آب به گوش
- جلوگیری از عطسه با دهان بسته
- معاینه ۱ تا ۲ هفته بعد
- تست شنوایی ۴ تا ۸ هفته بعد
عوارض احتمالی استاپدوتومی (نادر اما ممکن)
- سرگیجه گذرا
- کاهش شنوایی حسی–عصبی (بسیار نادر)
- احساس طنین یا پری گوش
- چسبندگی پروتز
- بیثباتی شنوایی در موارد نادر
با تکنیکهای امروزی، احتمال بروز این عوارض بسیار کم است.
جراحی ترمیم آترزی کانال گوش و میکروتی
ترمیم آترزی کانال گوش چیست؟
آترزی کانال گوش (Aural Atresia) یک ناهنجاری مادرزادی است که در آن کانال گوش خارجی تشکیل نشده یا کاملاً بسته است. این مشکل معمولاً همراه با ناهنجاری لاله گوش (میکروتی) دیده میشود و باعث کمشنوایی انتقالی متوسط تا شدید (۴۰–۶۰ دسیبل) در یک یا هر دو گوش میشود.
در جراحی ترمیم آترزی، جراح با دقت بالا کانال گوش جدید را دریل میکند، پرده گوش را بازسازی یا جابهجا میکند و در صورت نیاز زنجیره استخوانچهای را اصلاح میکند. هدف این عمل ایجاد کانال گوش طبیعی و بازگرداندن شنوایی نزدیک به حد طبیعی بدون نیاز به سمعک دائمی است.
این جراحی یکی از پیچیدهترین اعمال گوش است و فقط در مراکز فوقتخصصی و توسط جراحانی که سالانه تعداد قابلتوجهی از این عملها را انجام میدهند، نتایج عالی و پایدار بهدست میآید.
چه کسانی کاندید مناسب جراحی آترزی هستند؟
انتخاب بیمار بر اساس بر اساس CT اسکن استخوان گوش انجام میشود. کاندیداهای ایدهآل معمولاً دارای شرایط زیر هستند:
- امتیاز Jahrsdoerfer ۷ یا بالاتر (براساس معیارهای سی تی اسکن برآورد میشود و بهترین نتایج در امتیاز ۸–۱۰ است)
- وجود استخوان رکابی سالم و متحرک و عصب صورتی در مسیر طبیعی یا قابلپیشبینی
- میکروتی یکطرفه یا دوطرفه (در دوطرفه معمولاً ابتدا گوش بهتر عمل میشود)
- سن مناسب: معمولاً ۶–۸ سال به بالا (وقتی استخوان ماستوئید به اندازه کافی رشد کرده باشد)
- خانواده با انگیزه بالا و توانایی پیگیری طولانیمدت
- عدم وجود عفونت فعال یا سندرمهای پیچیده همراه (مثل Treacher-Collins شدید یا همیفیشیال میکروزومی)
در امتیازهای ۵–۶ گاهی جراحی همراه با کاشت سمعک استخوانی (BAHA/Bonebridge) انجام میشود.
مراحل جراحی ترمیم آترزی کانال گوش
- تصویربرداری سهبعدی CT دقیق قبل از عمل برای نقشهبرداری مسیر عصب صورتی
- برش پشت لاله گوش یا داخل مو (برای مخفی ماندن جای زخم)
- دریل کردن کانال گوش جدید در محل آناتومیک طبیعی
- بازسازی پرده گوش با گرافت فاشیا یا غضروف
- اصلاح زنجیره استخوانچهای در صورت نیاز (اغلب سندانی و رکابی جابهجا یا چسبیده هستند)
- پوشاندن کانال جدید با گرافت پوست نازک (Split-Thickness Skin Graft)
- قرار دادن پانسمان مخصوص در کانال به مدت ۳–۴ هفته
نتایج و میزان موفقیت
در مراکز معتبر و با امتیاز Jahrsdoerfer ≥۸:
- بیش از ۸۵–۹۰٪ بیماران به فاصله هوایی–استخوانی کمتر از ۲۰–۲۵ دسیبل میرسند
- امکان استفاده از سمعک معمولی یا حتی شنوایی کاملاً طبیعی بدون وسیله کمکی
- ظاهر کانال و لاله گوش بسیار نزدیک به طبیعی (بهویژه اگر همزمان جراحی زیبایی لاله گوش انجام شود)
- پایداری نتایج بلندمدت در بیش از ۹۵٪ بیماران تا بزرگسالی
- در صورت عدم موفقیت کامل، امکان کاشت BAHA یا Bonebridge در مرحله دوم وجود دارد
مراقبتهای ویژه پس از جراحی آترزی
- خشک نگه داشتن کامل کانال تا ۶–۸ هفته
- ویزیتهای منظم هفتگی در ماه اول برای تعویض پانسمان و بررسی گرافت
- اجتناب کامل از ضربه به ناحیه تا ۶ ماه
- استفاده از سمعک استخوانی موقت (نرمبند) تا زمان بهبودی کامل کانال
مراقبتهای کلی پس از جراحیهای بهبود شنوایی
رعایت دقیق دستورات پس از عمل، مهمترین عامل موفقیت بلندمدت و جلوگیری از عوارض است. توصیههای زیر برای همه جراحیهای کاشت حلزون، سمعک استخوانی، بازسازی استخوانچه و استاپدوتومی مشترک هستند مگر اینکه پزشک شما دستور خاصی داده باشد:
- خشک نگه داشتن گوش: تا زمان ویزیت بعدی و تأیید پزشک، بههیچعنوان اجازه ورود آب به گوش را ندهید (هنگام استحمام از گوشگیر سیلیکونی یا پنبه وازلینی استفاده کنید).
- اجتناب از فین کردن شدید یا تخلیه بینی با فشار: حداقل تا ۴–۶ هفته؛ این کار میتواند باعث جابهجایی پروتز یا باز شدن بخیهها شود.
- مصرف منظم و کامل داروها: آنتیبیوتیک، قطره گوش و داروهای ضدالتهاب دقیقاً طبق دستور پزشک.
- محافظت از گوش در برابر ضربه و تغییرات شدید فشار: تا ۲ ماه از ورزشهای سنگین، پرواز، غواصی و بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید.
- کنترل سرفه و عطسه: هنگام عطسه یا سرفه دهان را باز نگه دارید تا فشار به گوش میانی نرسد.
- خوابیدن با سر بالا: حداقل تا یک هفته برای کاهش تورم و خونریزی.
- ویزیتهای پیگیری منظم: معمولاً روز ۷–۱۰، هفته سوم، ماه اول و سپس هر ۳–۶ ماه.
- تست شنوایی و ارزیابی: معمولاً ۴ تا ۸ هفته پس از جراحی (پس از رفع کامل تورم).
ویژه بیماران کاشت حلزون:
- شرکت منظم و بدون غیبت در جلسات تنظیم دستگاه (Mapping) و توانبخشی شنوایی–گفتاری حداقل تا یک سال اول ضروری است.
- مح۸۹۷افظت از پردازشگر صوتی در برابر رطوبت و ضربه.
عوارض احتمالی جراحیهای بهبود شنوایی
با پیشرفت تکنیکهای جراحی و استفاده از مواد مدرن، عوارض جدی بسیار کم شدهاند، اما آگاهی از علائم زیر ضروری است:
- عفونت یا ترشح چرکی مداوم از گوش
- سرگیجه شدید یا طولانیمدت (بیش از چند روز)
- کاهش ناگهانی شنوایی یا تغییر شدید صدا
- جابهجایی یا اکستروژن پروتز (نشانه: بازگشت کمشنوایی یا شنیدن صدای غیرعادی)
- تغییر یا از دست دادن حس چشایی (بهدلیل نزدیکی عصب کورداتیمپانی؛ معمولاً موقتی است)
- وزوز گوش جدید یا شدیدتر شدن وزوز قبلی
- فلج عصب صورتی (بسیار نادر، کمتر از ۰٫۱٪)
در صورت بروز هر یک از علائم بالا، فوراً با جراح خود تماس بگیرید. تشخیص و اقدام زودهنگام تقریباً همیشه مشکل را کاملاً برطرف میکند.
با رعایت دقیق مراقبتها و انتخاب مرکز مجهز و جراح باتجربه، بیش از ۹۵٪ بیماران ما بدون هیچ عارضهای به شنوایی مطلوب و پایدار میرسند.
جمعبندی
- جراحیهای بهبود شنوایی شامل کاشت حلزون، سیستمهای هدایت استخوانی، بازسازی استخوانچهها و استاپدوتومی، هرکدام برای نوع خاصی از کاهش شنوایی طراحی شدهاند.
- این جراحی ها فقط توسط متخصصین گوش و حلق و بینی و فوق تخصص جراحی های گوش (اتولوژی و نوراتولوژی) انجام میشود.
- انتخاب روش مناسب باید براساس معاینه دقیق، تستهای شنوایی و بررسی یافته های تصویربرداری گوش تصمیمگیری شود.
